Sprzęt Nordic Walking

Aby w pełni korzystać z dobrodziejstw nordic walkingu, należy się odpowiednio przygotować. Dobrze dobrany sprzęt i ubiór zapewniają komfort podczas treningu, a także po jego zakończeniu. Jeśli dopiero zaczynasz, przygotuj się ze szczególną uwagą, tak aby nie zdarzyło się nic, co może Ci popsuć przyjemność „pierwszego razu”.

Podstawą udanego treningu są dobre kije. Na rynku działa przynajmniej kilka firm, które wyspecjalizowały się w produkcji wysokiej jakości kijów do nordic walkingu. Są wśród nich firmy z renomowaną marką, o wieloletniej tradycji i doświadczeniu, ale zdarzają się również mniej znani producenci, oferujący dobre kije.

Kije do nordic walkingu wykonuje się:

  • ze stopów aluminium,
  • z włókna szklanego,
  • z włókna węglowego,
  • z mieszanek (włókno węglowe i szklane).

Najlepszy i najbardziej pożądany materiał to włókno węglowe. Nie tylko zapewnia dużą wytrzymałości lekkość, ale przede wszystkim najlepiej amortyzuje wstrząsy powstające podczas kontaktu z podłożem. Niestety, jest to materiał najdroższy.

Bardzo dobrym i wytrzymałym materiałem są też stopy aluminium. Niekiedy spotykam się jednak z opiniami typu: „Nie, nie, aluminiowe podobno się łamią”. Pamiętajmy, że aluminium to materiał o bardzo szerokim zastosowaniu i potężnych możliwościach. Wykorzystuje się go w budowie rowerów, samochodów, a nawet statków kosmicznych. Główna różnica między kijami z włókna węglowego i tymi ze stopów aluminium polega na ich sztywności. Można ją odczuć przede wszystkim przy długich kijach, twardym podłożu i dużej sile wbijającej kij w ziemię. Kije ze stopów aluminium są podatniejsze na drgania, ale dla osób ćwiczących rekreacyjnie w zupełności wystarczą.

Kije mają bardzo dużą wytrzymałość na siły działające w pionie i mniejszą na siły działające w poprzek. Aby zniszczyć kij, trzeba jednak mieć pecha lub mocno się postarać. W wypadku zadziałania dźwigni lub silnego uderzenia w poprzek kij z włókna węglowego może pęknąć, a ten ze stopów aluminium – wygiąć się. Przemawia to na korzyść tych drugich, bo kijek wygięty do 30° można jeszcze wyprostować, a połamany…tylko wyrzucić.

Kilka innych istotnych cech budowy kija:

  • Rękojeść i pasek mocujący dłoń to jedyna część kija, która ma kontakt z naszym ciałem. To, jak jest dopasowana, stanowi warunek komfortu w czasie marszu. Błąd konstrukcyjny w tej części może powodować obtarcia dłoni lub ucisk, a w konsekwencji ból.
  • Uchwyt musi być dopasowany do kształtu dłoni, zbudowany z materiałów gładkich i odpornych na ścieranie, np. z korka, kauczuku, pianki. Dobra rękojeść nie ma wyżłobień na palce ani ograniczników na górze i dole uchwytu (takich jak w kijach do narciarstwa zjazdowego lub trekkingu). Wszystko po to, aby można było swobodnie łapać kij i wypuszczać go z dłoni.
  • Dobrze dopasowany pasek gwarantuje kontrolę nad kijem i poprawne odepchnięcie, gdy dłoń jest otwarta. Powinien otaczać dłoń jak rękawiczka: od spodu, od góry i dookoła nadgarstka, a gdy wypuścisz kij z dłoni, powinien on nadal przylegać w miejscu zgięcia – między kciukiem a palcem wskazującym. Odstęp ten nie może być większy niż 2–3 mm. Dobry pasek przylega do dłoni i nadgarstka, ale nie za mocno, by nie uciskał i nie ograniczał przepływu krwi.
  • Końcówka ostra jest wykonana z metali odpornych na ścieranie. Tu najwytrzymalszym tworzywem jest widia – spiek otrzymany z węglików wolframu, tytanu, tantalu i metalicznego kobaltu. Widia charakteryzuje się szczególnie dużą twardością i odpornością na ścieranie. Służy m.in. do wyrobu wierteł.
  • W czasie godzinnego marszu kije uderzają o ziemię od 4 do 6 tys. razy, z siłą ok. 5–10 kg. Materiały, z których są wykonane, muszą więc cechować się lekkością i dużą wytrzymałością, tak by kije gwarantowały komfort użytkowania i bezpieczeństwo.
  • Jeśli nordic walking to dla Ciebie coś więcej niż spacer, nie oszczędzaj! Gwarantuję: inwestycja w dobre kije zwróci się z nawiązką. A o tym, że wydałeś 50 zł więcej, zapomnisz już po pierwszym starcie w zawodach.
  • Końcówka może być bardzo ostra, zakończona i zadarta jak pazur. Wbija się ona w każde podłoże, nawet bardzo twarde. Polecana jest dla osób zaawansowanych, gdyż nie wybacza błędów.
  • Końcówka widiowa ścięta, z zaostrzonymi brzegami, jest bardziej bezpieczna, a więc polecana początkującym i na zajęcia grupowe. Wbija się dobrze w miękkie podłoże, gorzej sprawdza się na twardej, wysuszonej nawierzchni lub na ziemi skutej lodem.
  • Gdy chodzi się po twardej nawierzchni (asfalcie, betonie, tartanie), przydają się nakładki gumowe. Ich wytrzymałość też może być różna, a zależy od jakości. Wersja droższa jest wykonana z gumy wulkanizowanej, stosowane, w oponach samochodów, wersja tańsza - z gumy takiej jak w ołówku.

Fragment tekstu pochodzi z książki Aleksandra Wilanowskiego "Nordic Walking dla każdego". W trakcie Mistrzostw książka wraz z filmem do nabycia bezpośrednio u autora na stoisku Szkoły Nord Walk. Aleksander Wilanowski będzie udzielał również porad w zakresie doboru prawidłowego sprzętu, techniki i wskazań zdrowotnych.

Wszelkie inne prawa autorskie do tekstu są zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie bez zezwolenia są zabronione i grożą surowymi sankcjami cywilnymi i karnymi, z pozbawieniem wolności do lat 5 włącznie.

 

3 czerwca 2017

PATRONAT HONOROWY

WSPÓŁORGANIZATOR

SPONSOR ZŁOTY

SPONSOR SREBRNY

  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

SPONSOR BRĄZOWY

  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

PATRONI MEDIALNI

  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

PARTNERZY

  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

szukaj